سخنرانی رئیس انجمن علمی طب سنتی ایران در افتتاحیه همایش میراث مکتوب و گیاهان دارویی در سبزوار

باسلام و عرض ادب خدمت مدیریت محترم کنگره، اساتید بزرگوار، پژوهشگران فرهیخته ومیهمانان گرامی

امروزدر این محفل علمی، بسیار مفتخرم که به نمایندگی از انجمن علمی طب سنتی ایران حضور دارم. پیش از هر چیز، می‌خواهم مراتب سپاس ویژه خود را تقدیم کنم به میزبانیِ ارزشمند دو کانونِ علمیِ برجسته در این دیار؛ دانشگاه علوم پزشکی سبزوار و دانشگاه حکیم سبزواری. این هم‌افزایی میان «دانشگاه علوم پزشکی» که متولیِ سلامت و درمان است، و «دانشگاه حکیم سبزواری» که مرکز خرد و علوم بنیادین محسوب می‌شود، خود بهترین نماد و گواه هست که در شهر سبزوار، با تمدن و پیشینه غنی‌اش، امروز به مدد تلاش اساتید این دو دانشگاه، به پل ارتباطی میان میراث کهن و دانش نوین تبدیل شده است.

ما وقتی از نسخ خطی حکمای بزرگ ایرانی سخن می‌گوییم، صرفاً از کاغذ، پوست و مرکب صحبت نمی‌کنیم؛ ما درباره «روحِ دانش» و «ساختار فکری» گذشتگانمان صحبت می‌کنیم. هر خطی که در یک نسخه خطی قدیمی نقش بسته، حاصلِ سال‌ها مشاهده، آزمایش و تأمل است. انجمن علمی طب سنتی ایران در اعتباربخشی اخیر وزارت بهداشت، با تکیه بر همین میراث مکتوب و بازخوانی دقیق و علمیِ آن، موفق به کسب رتبه دوم در میان ۱۱۳ انجمن فعال از ۲۰۰ انجمن علمی وزارت بهداشت شده است. اما اجازه دهید تأکید کنم؛ این موفقیت برای ما تنها یک افتخار یا یک عدد و رقم در کارنامه نیست؛ بلکه گواهی است بر این حقیقت که وقتی ما با نگاهی علمی، روشمند و مدرن به سراغ آن نسخه‌های کهن می‌رویم، نه تنها تاریخ را زنده می‌کنیم، بلکه مرزهای جدیدی از علم را کشف می‌کنیم. این نسخه‌ها، پل‌هایی هستند که تجربیات هزارساله پزشکانی چون ابن‌سینا، رازی و بسیاری دیگر را به دنیای امروز ما پیوند می‌دهند. اگر ما این کلمات را به‌درستی بازخوانی نکنیم، در واقع بخشی از هویت علمی خود را از دست خواهیم داد. اما این خردِ مکتوب، زمانی معنای واقعی و کاربردی پیدا می‌کند که با واقعیتِ موجود در دلِ طبیعت پیوند بخورد.

ایران، سرزمینِ تنوع زیستی و اقلیم‌های بی‌نظیر است. گیاهان دارویی کشور ما، تنها منابع اقتصادی یا مواد اولیه داروسازی نیستند؛ آن‌ها «میراثی طبیعی» و «کتابخانه‌های زنده‌ای» هستند که هنوز بسیاری از صفحات آن‌ها خوانده نشده است. رسالتِ ما، فراتر از نگاهِ صرف به گذشته یا صرفاً مطالعه‌ی متون است. وظیفه ما، «ترجمه این میراث به زبانِ علمیِ امروز» است. این موفقیتها به ما این مسئولیت را می‌دهد که با تلاش مضاعف این زنجیره دانش را، از دانش پیشینیان تا علم روز را بدون گسستگی برای رسیدن به قله های دانش بپیماییم.